SOHBET'E BAĞLAN

Yeni Arkadaşlıklar İçin
sahram.net

Türkiye'nin en farklı
sohbet odaları ile
yeni arkadaşlıklara.

Tekil..

Bu  sabah boşlukta yankılanırmış gibi boğuk ve uzaktan gelen seslerle uyandım. insanlar yine kızdırıyordu beni, hem de hiç zorlanmadan. kuşları düşündüm. neşemi korumalıydım.çıktım, kendimi alabildiğince geniş parka attım. uzun uzun yürüdüm nehir boyu. sonra koştum ağaçlık alanın orta yerinde bir yer edinip kendime bulutların altına uzandım. hızla şekiller oluşturup çabucak dağılıyordu bulutlar ve ben bulutların bu kadar aceleci davrandığı başka bir yer daha tanıyıp tanımadığımla ilgili düşünmekle meşguldüm. emin olduğum ve defalarca yinelemekten bıkmadığım şeyi söyledim kendime; en çok onu seviyordum, en birinci oydu benim için. esen rüzgara rağmen hava ılıktı ve gökyüzü fotoğraf karesine yansıyamayacak güzellikte bir mavi tonundaydı. bebek mavisi mi deniliyordu adına unuttum ama bir adı olmalıydı bu mavinin. bir çok yazdan kalma eski bir anıyı hatırladım; her canlıyı her nesneyi ve birilerini masmavi sevdiğim, gökyüzünü sever gibi sevdiğim. kuş sesleri her yandaydı ve göğsümden çıkıp da göğe kadar yükselen bir rahatlama hissi.uyuyakalmışım. ne kadar zaman geçti bilmiyorum aradan. bir elin alnıma dokunduğunu hissederek ürpertiyle uyandım. koyulaşmaya başlamış gökyüzünün kalan son ışıkları altında yarı parlayan endişeli bir yüze bakarken buldum kendimi. sersemliğimi üzerimden atmaya çalışırken endişeli yüz gevşeyip gülümsedi ve bilmediğim dilde bir şeyler söyledi. anlayamadım ama gülümsemek evrenseldi, gülümseyerek karşılık verdim. elimden tutup kalkmama yardım etti yavaşça. doğanın beni yatıştırdığını biliyordum ama kolayca uyuyakalan biri olmadığımdan biraz şaşkındım. nereden çıktığını anlayamadığım ve aniden üzerime atılan bir köpek sersemliğimi dağıttı. ufak, çirkin bir köpekti çoğu insanın beslemek istemeyeceği türden ama olduğundan sevimli geldi gözüme. kucaklayıp havaya kaldırdım, kafasını okşadım sevecenlikle. iyiydim. insanlar kızdırmıyordu artık. köpeği yavaşça yere bıraktım. yüzünde hala gülümsemesi, benim için endişelenen yüze dönüp tekrar gülümsedim ve ikisi ağır ağır ilerlemeye devam etti,gidişlerini seyrettim.huzur diye düşündüm sonrasında. burada doğa ananın kucağında. tek yapmam gereken başımı yaslamak. bir ağaç gövdesine başım yaslı, gökyüzü koyu lacivert olana dek, orada çimlerin üzerinde kala kaldim.

Etiketler: ,

Yorum Yapın

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?

Benzer yazılar

Korkuyorum Korkuyorum

karalar kaplamıstı yuregımı her nekadr vazgecsemde asktan o benı bulur gıbı kovalıyordu arkamdan gıt demeye yuregım varmıyordu baslamaya ıse cesaretım.. belkıde hayattan belkıde...

DEVAMI
Enkaz… Enkaz…

Ezberliyorum sesini gülüşünü nasıl olsa gideceksin ve ben gidişini ezberliyorum... Unutamadığım kadar olacaksın yanımda uzaklaşabildiğim kadar uzak olacak mesafeler. Mavi...

DEVAMI
Suavi / Tükenme Suavi / Tükenme

https://youtu.be/O96CasD00yE   " sana yepyeni türküler verdim uzak dağların ötesinden gelen sana yepyeni çiçekler verdim kapıyı aç bulutlar girsin gülmeyi bilen çocuklar geldi tükenme "şarkının şu...

DEVAMI